یافته‌های یک مطالعه جدید، ارتباط میان دردهای مزمن و بیماری خشکی چشم را پررنگ‌تر می‌کند

آیا دردهای مزمن می‌توانند خطر خشکی چشم را افزایش دهند؟
خشکی چشم معمولاً با علائمی مانند سوزش، احساس وجود جسم خارجی، خستگی چشم و ناراحتی هنگام مطالعه یا کار با نمایشگرها شناخته می‌شود. اما پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که درک این بیماری ممکن است فراتر از خود چشم باشد و با نحوه پردازش درد در سیستم عصبی نیز ارتباط داشته باشد.
بر اساس نتایج یک مطالعه انجام‌شده توسط پژوهشگران در میامی، افرادی که به یکی از شرایط درد مزمن مبتلا هستند؛ ممکن است در سال‌های بعد با احتمال بیشتری به خشکی چشم مبتلا شوند. این یافته می‌تواند به پزشکان در شناسایی زودتر افرادی که در معرض خطر بیشتری قرار دارند، کمک کند.

چه بیماری‌هایی منجر به دردهای مزمن می شوند؟
درد مزمن تنها به یک بیماری خاص محدود نمی‌شود. برخی از شرایطی که در این گروه قرار می‌گیرند عبارت‌اند از:
فیبرومیالژیا
سندرم خستگی مزمن
میگرن
سندرم روده تحریک‌پذیر
سیستیت بینابینی
آندومتریوز
این اختلالات اگرچه اندام‌ها و سیستم‌های متفاوتی را درگیر می‌کنند؛ اما می‌توانند در برخی مسیرهای مربوط به احساس و پردازش درد با یکدیگر اشتراک داشته باشند.

ارتباط درد مزمن با خشکی چشم چگونه بررسی شده است؟
پژوهشگران با استفاده از اطلاعات یک شبکه بزرگ از پرونده‌های الکترونیک سلامت، بررسی کردند که آیا داشتن حداقل یک تشخیص مرتبط با درد مزمن می‌تواند با افزایش احتمال بروز خشکی چشم یا نیاز به درمان دارویی آن ارتباط داشته باشد یا خیر.
دو گروه مورد مطالعه قرار گرفت که گروه اول پیش از زمان شروع مطالعه، حداقل یک بیماری با درد مزمن داشتند و گروه دوم بدون چنین شرایطی بودند. سپس وضعیت آن‌ها در بازه‌های یک، دو و سه ساله بررسی شد.

نتیجه چه بود؟
نتایج نشان داد افرادی که حداقل یک تشخیص مرتبط با درد مزمن داشتند؛ در تمام دوره‌های پیگیری، خطر بالاتری برای ابتلا به خشکی چشم نسبت به گروه کنترل داشتند. به بیان ساده‌تر، درد مزمن می‌تواند به‌عنوان یکی از عواملی در نظر گرفته شود که پزشک هنگام ارزیابی خطر خشکی چشم به آن توجه می‌کند. پژوهشگران همچنین مطرح کرده‌اند که بخشی از بیماران مبتلا به خشکی چشم ممکن است علاوه بر مشکلات سطح چشم، تغییراتی گسترده‌تر در نحوه پردازش درد در سیستم عصبی داشته باشند.

این یافته برای بیماران چه اهمیتی دارد؟
این نتایج می‌تواند نگاه جامع‌تری به خشکی چشم ایجاد کند. به جای آنکه خشکی چشم صرفاً یک مشکل محدود به سطح چشم در نظر گرفته شود؛ در برخی بیماران لازم است سابقه دردهای مزمن نیز مورد توجه قرار گیرد. پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که بررسی وجود بیماری‌های زمینه ای مرتبط با درد در ارزیابی بیماران مبتلا به خشکی چشم، می‌تواند به طبقه ‌بندی بهتر میزان خطر، شناسایی زودتر الگوهای مرتبط با درد و انتخاب رویکردهای مدیریتی متناسب‌تر با شرایط هر بیمار کمک کند.

یک نکته مهم درباره نتایج مطالعه
با وجود اهمیت این یافته‌ها، نتایج باید با توجه به محدودیت‌های مطالعه تفسیر شوند. این پژوهش به‌صورت گذشته ‌نگر و بر اساس اطلاعات پرونده‌های الکترونیک سلامت انجام شده است؛ بنابراین احتمال خطا در ثبت یا کدگذاری اطلاعات و همچنین تأثیر برخی عوامل اندازه‌گیری‌نشده وجود دارد. از سوی دیگر، داده‌های مورد استفاده اطلاعات دقیقی درباره شدت علائم، یافته‌های سطح چشم یا نوع الگوی درد در اختیار پژوهشگران قرار نمی دهد. به همین دلیل، امکان دسته‌بندی دقیق بیماران بر اساس انواع مختلف خشکی چشم (مانند نوع ناشی از کمبود، نوع التهابی یا نوع غالباً دردناک) وجود نداشت.

جمع‌بندی
خشکی چشم ممکن است تنها یک مشکل موضعی در چشم نباشد. شواهد این مطالعه نشان می‌دهد که سابقه بیماری‌های درد مزمن می‌تواند با افزایش خطر بروز خشکی چشم ارتباط داشته باشد و توجه به این ارتباط، می‌تواند به ارزیابی دقیق‌تر و شخصی‌سازی ‌شده‌تر بیماران کمک کند.
البته برای درک بهتر سازوکار این ارتباط و مشخص کردن اینکه کدام بیماران بیش از دیگران در معرض خطر قرار دارند؛ به مطالعات آینده و بررسی دقیق‌تر ویژگی‌های درد و علائم چشمی نیاز است.


کلیدواژه:
درد مزمن/ خشکی چشم